|
|
|
|
![]() اصول نگهداري از خوکچه هندي نوع خوکچه از خانواده جوندگان خونگرم مي باشد. داراي پاهاي کوتاه ، گردن کوتاه و سر بزرگ و بدون دم مي باشد. به طور کل نيمي از پستانداران کره زمين را جوندگان تشکيل مي دهند. خلق و خوسرگرم کننده و آرام. خوکچه هندي به علت رفتار آرام و مطيع ، عادتهاي تميز ، عدم گاز گرفتن و چنگ انداختن به يک حيوان خانگي معروف تبديل شده است. معمولاً اگر از کودکي آنها را دست آموز کنيد در بزرگسالي از بغل شدن نخواهند ترسيد. معمولاً دو نر در کنار هم حالت تهاجمي پيدا مي کنند. اگر خوکچه خود را تنها نگهداري مي کنيد قفس آن را در مکان شلوغي قرار دهيد تا رفت و آمدها را ببيند و صداها را بشنود. اندازه طول: حدود 15-30 س.م ، ارتفاع: 13 س.م ، وزن:800 گرم تا 1 ک.گ. محل نگهداري مي توان آنها را در داخل قفس و يا آکواريوم نگهداري کرد. نبايد ميله هاي قفس ازهم آنقدر باز باشد که سر حيوان بين آنها گير کند. بايد کناره هاي قفس چند سانتيمتر بالا بيايد تا خوکچه نتواند فضولاتش را به بيرون پرتاب کند (عکس پايين را مشاهده کنيد). اگر از آکواريوم استفاده مي کنيد بايد آن را هميشه تميز کنيد و ادرار حيوان را بشوئيد تا بوي بد نگيرد. مي توان بستر را با خاک اره يا خورده کاغذ پوشانيد که البته خاک اره به دليل دخول در مجراي ادراري نرها پيشنهاد نمي شود. ![]() تميز کردن بايد محل نگهداري خوکچه را به صورت هفتگي تميز نمود ، ادرار را شست و جاي مانده ادارا آن را با سرکه و يا ساير مواد شوينده غير سمي تميز نمود.آراستن بايد ناخنها را کوتاه نگه داشت در غيراين صورت آنها بلند شده و به صورت برعکس به داخل گوشت حيوان مي رود (مراجعه به عکس پايين). خوکچه هاي مو کوتاه و متوسط نياز چنداني به آراستن ندارند اما نوع مو بلند نياز به برس کشيدن منظم دارد تا موهاي بلندش به صورت گره خورده در نيايد. خوکچه مو بلند به طور طبيعي در حيات وحش وجود ندارد. موهاي خوکچه هاي پرورشي مو بلند همانند موي انسان بلند و بلند تر مي شود و داراي طول مشخصي نمي باشد. به شست و شو نياز ندارد مگر مواردي که بسيار کثيف است و يا اسهال گرفته ، زيرا شست و شو باعث ازبين رفتن چربي طبيعي پوست مي شود. خوکچه ها معمولاً به تميز کردن خود و اطرافشان (حتي پا و دست انسانها) علاقه دارند. ![]() تغذيه خوکچه هندي تقريباً به خوردن انواع ميوه ها و سبزيجات علاقه دارد. خوکچه ها نمي توانند ويتامين ث خود را بسازند بنابراين بايد در تغذيه آنها از ميوه هاي سرشار از ويتامين ث و يا مولتي ويتامين استفاده نمود. بايد همه غذاها را قبل از سرو کردن به خوبي شست. دقت کنيد تا خوکچه شما اضافه وزن پيدا نکند. بايد هميشه آب تازه در اختيارش قرار دهيد. دندانهاي جلويي خوکچه هميشه در حال رشد است و اگر شي اي در اختيارش براي جويدن قرار ندهيد از حد طبيعي بلندتر شده و باعث ايجاد مشکل در خوردن مي شود. فعاليت بدني خوکچه به بيرون آمدن و آزاد بودن علاقه زيادي دارد. هنگامي که آن را آزاد مي کنيد زير نظرش داشته باشيد تا مانع از گم شدن حيوان و يا جويدن اشياء قيمتي ، گياهان و سيم برق شويد. طول عمر حدود 4-8 سال. برخي تا 10 سال نيز عمر مي کنند. مشکلات سلامتي اسهال به دليل چرک و باکتري ها و غذاهاي فاقد ارزش. گرما زدگي ، چرک تنفسي که غالباً منجر به مرگ حيوان مي شود. بيماريهاي پوستي ، کمبود ويتامين ث و سرطان دندان قابل ذکر مي باشد. بارداري زايمان خوکچه ها در فصول گرم سال اتفاق مي افتد. دوران حاملگي 9 هفته مي باشد که در مقايسه با ساير جوندگان زياد است. بر خلاف موشها نوزادان خوکچه با مو به دنيا مي آيند و 2-3 روز بعد از به دنيا آمدن شروع به خوردن غذا مي نمايند. حدود 2-3 هفته شير مي خورند. تعداد بچه ها 1-4 عدد مي باشد. سن بلوغ در خوکچه 60-70 روز است. منشاء موطن اصلي آنها جنوب آمريکا مي باشد. در آنجا خوکچه را Cavies مي نامند. خوکچه ها 2000سال قبل از ميلاد دست آموز گشتند و حدود سال 1500 به اروپا وارد شدند. از خوکچه بعنوان يک منبع غذايي استفاده مي شده است و حتي امروزه در آمريکا بعنوان منبع پروتئين اقدام به خوردن اين حيوان مي نمايند. هنوز هم در آمريکا برخي از آنها به صورت وحشي در گروه هاي 5-10 تايي زندگي مي کنند. نوزاد اين حيوان مي تواند بدود وقتي فقط 3 ساعت عمر دارد. بعضي از خوکچه هاي وحشي طولي معادل 1 متر دارند . امروزه از آنها بيشتر در آزمايشات علمي استفاده مي شود.
منبع: سایت کلینیک حیوانات خانگی پرشین |
||
|
|
|
|
![]() بيماريها ، علائم ونشانه ها مراقبت ازيک سگ بيمار براي مراقبت از يک سگ بيمار بهتر است که او را پيوسته در اتاقي قراردهيم که درجه حرارت آن درحدود 25-20 باشد . بهتراست از راه رفتن حيوان پيشگيري شود . بهترآن است که با استفاده از روزنامه بستر مناسبي براي حيوان پديد آورد . به اين ترتيب علاوه بر مراقبت مناسب از يک حيوان بيمار به راحتي مي توان اين روزنامه ها را سوزاند و يا تعويض کرد . چنانچه از چند سگ در يک مکان نگهداري مي شود بهتر است که از تماس سگهاي سالم با سگ بيماراجتناب شود . گاهي اوقات به علت جراحاتي که دربدن وجود دارد ومنجربه خارش ، سوزش و دردهاي خفيف مي شود . حيوان سعي مي کند که با خاراندن ، ليسيدن ، ماليدن ، پنجه زدن و حتي گاز گرفتن اين احساس را برطرف نمايد و در اين بين صدمات جدي تري را به مرور زمان به خود وارد مي سازد . مثلا آنچنان يک زخم را مي ليسد که التيام آن مختل مي شود يا چنان خود را مي خاراند و يا پنجه مي زند که بدن خود را زخمي مي سازد . براي اجتناب از ليسيدن يا گزيدن بدن مي توان سر را با استفاده از يک نوع گردن بند که به وسيله يک سطل قابل تهيه است مقيد ساخت . براي اين کار اولا بايد سطل مناسب با سر و گردن حيوان تهيه نمود به طوري که پس از کارگذاردن آن پوزه و دهان حيوان از لبه هاي سطل تجاوز نکند . سپس کف سطل را خارج ساخته و با استفاده از يک نوار دور تا دور لبه هاي جديد را پوشش دهيد تا خود موجب جراحت و زخم در گردن سگ نگردد . سپس دو سوراخ در اطراف آن ايجاد نموده و از آن طنابي عبوردهيد . آنگاه گردن و سر سگ را در داخل سطل قراردهيد و به وسيله طناب موجود سطل را برروي گردن حيوان ثابت گردانيد تا از آن خارج نگردد . حتي ممکن است تا زماني که زخم اوليه بهبود نيافته وجود اين گردن بند ضروري باشد . براي مقيد کردن پنجه ها به منظورپيشگيري از وارد آوردن صدمه به بدن مي توان اقدام به باندپيچي کردن پنجه ها نمود . اقدامات و مراقبت هاي پيشگيري کننده ما در زمانه اي زندگي مي کنيم که بسياري ازبيماري هاي خطرناک را مي توان با واکسيناسيون پيشگيري نمود . سگها مي بايست به وسيله واکسنها ايمن شوند و ساليانه واکسن هاي يادآور را دريافت نمايند . کنترل انگل ها نيز به مراقبت هاي خاصي نيازمند است تا اولا سگ از وجود انگل ها خلاصي يابد و در ثاني بهداشت انساني نيز به مخاطره نيفتد . ![]() نحوه و زمان واکسيناسيون بيماريهاي خطرناک نظيرهاري ، ديستمپر ، پاروو ويروس ، هپاتيت و لپتوسپيروز را مي توان با واکسيناسيون منظم درسگها پيشگيري نمود . اين پنج بيماري بي نهايت خطرناک بوده و مي توانند باعث مرگ سگها گردند و برخي از آنها نظير هاري و لپتوسپيروز به انسان سرايت مي کند . اولين سن واکسيناسيون 2/5 الي 3 ماهگي است و درخلال چند هفته و براساس تقويم واکسيناسيون ايمن سازي توله ها کامل مي شود . سپس مي بايست که به طورساليانه واکسن هاي يادآور را نيز تزريق نمود . تقويم واکسيناسيون توله ها درجدول ذيل درج گشته است و چنانچه واکسيناسيون سگهاي بالغ به هر دليلي صورت نگرفته است مي بايست که در اولين فرصت نسبت به انجام آن اقدام نمود . انگل هاي داخلي کرمهاي گرد : کرمهاي گرد به خصوص آسکاريس ها درتوله ها بسيارشايع هستند . اکثرتوله هاي آلوده نشانه باليني را نشان نمي دهند . اما ميليونها تخم آلوده کننده به وسيله آنها در محيط پراکنده مي شود که مي تواند براي ساير سگها و اطفال خطرناک باشد . اين کرمها شبيه به يک رشته ماکاروني سفيد رنگ صاف يا فرخورده هستند و طولي درحدود 2 الي 8 سانتي متردارند . دامپزشک با تجويز داروهاي ضد کرم گرد به دفع اين انگل ها اقدام خواهد نمود . کرمهاي پهن : قطعاتي از کرمهاي پهن ممکن است که در موهاي اطراف مخرج در آشيانه يا درمدفوع قابل مشاهده باشند . بندهاي زنده اين انگل سفيد و يا سفيد مايل به کرم بوده پهن هستند و انقباضاتي را نشان مي دهند . بندهاي مرده زرد رنگ بوده وکدرمي شوند و ازلحاظ ظاهري شبيه به دانه هاي برنج هستند . سگ هاي آلوده اغلب نشانه اي ندارند ولي ممکن است کاهش وزن داشته و يا به صورت اتفاقي به اسهال مبتلا شوند . يکي ازکرم هاي پهن به نام اکينوکوکوس گرانولوزورس انگل بسيار کوچکي است که تخم آن مي تواند در پستانداران و از جمله انسان به بيماري خطرناکي منجرشود که به نام کيست هيداتيد مشهوراست . انگل کوچکي است که تخم آن مي تواند در پستانداران و ازجمله انسان به بيماري خطرناکي منجرشود که به نام کيست هيداتيک مشهوراست . انگل بالغ در روده سگها زندگي مي کند . تخم اين انگل به وسيله مدفوع به محيط خارج راه مي يابد . خورده شدن تخم اين انگل به طوراتفاقي و به وسيله سايرپستانداران باعث مي گردد که در اعضاء مختلف بدن آنها از جمله کبد ، طحال و ريه ها اين کيست به وجود آيد . از آنجائي که سگها با خوردن اين کيست ها به شکل بالغ کرم مبتلا مي گردند (و اين چرخه تکرار مي گردد) توصيه مي شود که از مصرف ضايعات کشتارگاهي آلوده به خصوص ريه ها (جگرسفيد) و کبدهاي مبتلا در تغذيه سگها به هيچ عنوان استفاده نشود . ايجاد بيماري کيست هيداتيک در انسان بسيارخطرناک بوده و درمان آن به دشواري و با عمل جراحي صورت مي گيرد . با تجويز داروهاي ضد انگل خاص که بر عليه اين کرم موثرهستند مي توان از بروز انگل در سگ و به دنبال آن وقوع کيست هيداتيک در انسان و سايرپستانداران پيشگيري نمود . ![]() انگل هاي خارجي کک : ککها انگل هاي خونخوار هستند بنابراين گزش و تغذيه آنها از خون باعث خارش و عفونت پوست و کم خوني مي گردد . به علاوه مي توانند ناقل برخي ازکرمهاي پهن باشند . سگهاي مبتلا به کک ممکن است دچارموريزي شوند . بخصوص نواحي پشت و گردن و داخل رانها بيشترمبتلا مي گردند . ککها مي توانند به بدن انسان نيز حمله نموده و اقدام به خونخواري نمايند . به علاوه واکنش هاي ازدياد حساسيتي که نسبت به کک ايجاد مي گردد در سگها شايع مي باشد . اين بيماري باعث خارش شديد و عفونت پوست مي گردد . اگرچه ککها فاقد بال هستند ولي مي توانند که به خوبي جهش نمايند . ککها را مي توان با جستجوي موها مشاهده کرد که به سرعت راه مي روند . نشانه ديگري که حاکي از وجود ککها است مشاهده ذرات سفيد و سياه رنگ کوچکي است که در واقع تخم يا مدفوع ککها هستند . اين تخم ها به پوست چسبندگي ندارند و به سادگي در آشيانه و هرجائي که سگ رفت وآمد مي کند پخش مي شوند و درمدت 8 الي 10 روز به لارو کک تبديل مي شوند . همين مسئله است که ريشه کني کک را از منزل و محيط با دشواري روبرو مي سازد . زيرا تخم ککها در همه جا پخش مي گردند . کک هايي را که بر روي بدن حيوان باشند به راحتي مي توان با مصرف داروهاي حشره کش و سموم مخصوص شستشوي حيوانات نابود کرد . اما چنانچه محيط دام سمپاشي نگردد به زودي تخم هاي انگل بازشده و ککهاي جديد باعث آلودگي مجدد دام خواهند شد . با استفاده از جاروبرقي مي توان کف منزل و قالي ها را به خوبي پاکسازي کرد . شستن يا سوزاندن کف بستر نيز اثرات مثبتي دارد . براي مناطق بزرگ يا آلودگي هاي جدي تر نيز مي توان با مواد حشره کش متعارف اقدام به سمپاشي نمود . کنه : کنه ها باعث کم خوني ، فلجي ناشي ازکنه و بيماريهاي خطرناک ديگري مي شوند . در صورتي که در شرايط جغرافيائي مرطوب زندگي مي کنيد يا سگ خود را در مسافرت به آنجا مي بريد ، مي بايست که بدن دام به صورت روزانه بازبيني گشته و کنه هاي موجود را از سطح بدن جدا نمود . بهترين راه براي نابود کردن کنه ها اين است که چنانچه تعداد آنها کم مي باشد درابتدا سطح آنها را به وسيله الکل آغشته نمائيد . سپس کنه را محکم به وسيله يک موچين يا پنس گرفته و به طور عمودي به سمت خارج بکشيد . پس از خارج کردن کنه آن را به وسيله آتش يک کبريت بسوزانيد . هيچگاه سعي نکنيد که کنه متصل به بدن را بسوزانيد ! در صورتي که تعداد کنه ها زياد باشد مي توانيد که از داروهاي حشره کش و سموم مخصوص استفاده نمائيد . دراستفاده از اين داروها حتما به بروشور و دستورالعمل آن توجه نمائيد . شپش : شپش باعث خارش شديد و پوسته پوسته شدن پوست مي گردد . اين موجودات با تماس مستقيم منتقل مي شوند . تخم هاي شپش به موهاي بدن مي چسبد و لاروهاي آن نيز در همان جا از تخم خارج مي گردند . برخي از شپش ها خونخوار بوده و باعث کم خوني مي شوند . شپش ها را نيز مي توان با سموم حشره کش مناسب نابود کرد . جرب : جربها نوعي از انگل هاي بندپا مي باشند که با چشم غيرمسلح ديده نمي شوند . انواع مختلفي از اين بندپايان در سگ وجود دارند که در نواحي مختلف بدن ايجاد بيماري مي نمايند . اين بيماريها را درلفظ معمول گال مي نامند . جرب گوش : در داخل مجراي شنوائي سگها زندگي مي کند . چنين سگي مرتبا سر خود را تکان مي دهد و گوش خود را مرتبا مي خاراند و شما مي توانيد که ترشحات مومي سياه رنگي را در داخل گوش مشاهده کنيد . بيماري هاي ادراري سيستم ادراري شامل کليه ها ، حالبها ، مثانه و مجراي ادرار است . عضو اصلي در اين مجموعه کليه ها هستند که ميزان آب و مواد معدني بدن را در حال تعادل نگه مي دارند و با دفع مواد زائد در برقراري تعادل محيط داخلي بدن کمک مي نمايد .نشانه هايي که دلالت برمشکلات ادراري دارند به شرح زيرمي باشد : - عطش زياد و افزايش ادرار وجود خون يا چرک در ادرار - تلاش براي ادرارکردن استفراغ - دفع ادرار به صورت مکرر و حجم کم وضعيت غير طبيعي بدن - ناتواني در دفع ادرار کاهش اشتها - عدم کنترل بر دفع ادرار کاهش وزن ![]() سنگ مثانه : سنگ مثانه درسگها نسبتا شايع است . برخي از نژادها ازجمله پکينز ، داشهوند و کاکراسپانيل استعداد بيشتري نسبت به ساير نژادها در تشکيل سنگ دارند . برخي ديگر نظير دالماسين داراي يک نقص ارثي هستند که آنها را نسبت به تشکيل سنگ ادراري مستعد مي سازد . در سگهاي نر معمولا سنگها وارد مجراي ادرارشده و در آنجا باعث انسداد مي گردند . نشانه هاي سنگ مثانه عبارتند از تلاش براي ادرار کردن و دفع مکرر ادرار و حجم کم و وجود خون در ادرار در اثر عدم ادرار کردن به انسداد مجراي ادرارمشکوک مي شويم . سنگ مثانه مي تواند در اثر عفونت مثانه ايجاد شود . بنابراين درمان عفونت لازم و ضروري است . سنگها را مي بايست به طريقه جراحي از داخل مثانه خارج نمود . مداواي داروئي و اصلاح جيره مي توانند از تشکيل مجدد سنگ پيشگيري کنند . |
||
|
|
|
|
|
ماهي قرمز كوچك يا همان ماهي طلايي (Goldfish) از معمول ترين ماهي هايي است كه در منزل مي توان از آنها نگهداري كرد. اين حيوان كوچك خانگي كه بسيار جذاب و دوست داشتني است، در صورت مراقب مناسب مي تواند تا چند سال در كنار ما در منزل زندگي كند. اما متاسفانه به خاطر قيمت ارزان آن، اغلب توجه لازم به آن نمي شود و در شرايط نامناسب نگهداري مي گردد، لذا بيش از چند ماه عمر نمي كند. بايد دانست كه قيمت ارزان اين ماهي هاي زيبا نبايد با ارازن بودن جان اين موجودات زيبا اشتباه گرفته شود. لذا لازم است براي فراهم آوردن شرايط مناسب زندگي آنها، مواردي را رعايت كنيم. ظرف نگهداري اولين موضوعي كه مي تواند به عنوان يك عامل مهم در عمر بيشتر ماهي موثر باشد، محل زندگي آن است. ظروفي كه در آنها ماهي فروخته مي شود، اغلب كوچك است و نبايد اشتباه كرد و ماهي ها را در همان ظروف كوچك نگاه داشت. ماهي ها به اكسيژن موجود در آب احتياج دارند و اين اكسيژن از طريق سطح هوايي كه با آب در تماس است وارد آب مي شود. هر چه سطح مقطع بالاي تنگ كوچك تر باشد، اكسيژن كمتري مي تواند وارد آب شود. پس سعي كنيد تا آنجا كه ممكن است از ظروف كوچك براي نگهداري ماهي ها استفاده نكنيد. آب از آنجايي كه ماهي در تمام طول عمر خود در آب مي باشد، لذا لازم است آبي كه براي زندگي آن انتخاب مي كنيم داراي شرايط مناسب زندگي باشد. معمولا استفاده از آب شهري مشكل خاصي براي ماهي هاي قرمز ايجاد نمي كند. اما قبل از كنار گذاشتن آب براي ظرف ماهي، بگذاريد يك دقيقه آب از شير برود. اين كار باعث مي شود برخي مواد شيميايي كه احتمالا در لوله رسوب كرده اند بيرون بروند. براي اطمينان از خارج شدن موادي مانند كلر، بايد قبل از عوض كردن آب ماهي ها، بگذاريد كه آب به مدت يك شبانه روز در ظرف بماند و بعد ماهي را داخل آن بيندازيد. همچنين اين عمل باعث مي شود كه آب دماي محيط را گرفته و تغيير آن براي ماهي ها خطري در بر نداشته باشد. هرگز نبايد اجازه دهيد كه آب ظرف ماهي ها كثيف شود، اين كار مي تواند باعث بيماري، كوتاهي عمر و در نهايت مرگ آنها شود. شما بايد در طول هفته يك يا دو بار آب ظرف ماهي ها را عوض كنيد. براي تعويض آب تنگ ماهي، هرگز آب را يك دفعه عوض نكنيد، بلكه با آرامش كامل، نيمي از آب ظرف را خالي كرده و سپس كم كم آب خالي شده از ظرف را با آبي كه از يك روز قبل نگه داشته ايد(براي خارج كردن كلر آب) جايگزين كنيد. در هر صورت بايد سعي كنيد كه كمترين استرس را به ماهي هاي كوچك منتقل كنيد. غذاي ماهي ماهي هاي قرمز كوچك، حيوانات بسيار سخت جاني هستند و هر چيزي را مي خورند. لذا به راحتي مي توانيد در شرايطي كه غذاي مناسب در دسترس نداريد از خرده هاي نان، شيريني و ... به مقدار كم به عنوان غذا به آنها بدهيد. اما اگر در نگهداري آنها مبتدي هستيد به شما پيشنهاد مي شود از غذاهاي آماده آنها كه ارزان قيمت هم مي باشد تهيه كنيد. فقط مطمئن باشيد كه غذايي را كه مي خريد مربوط به Goldfish مي باشد. ماهي هاي نيز مانند انسان به پروتئين، ويتامين و ... براي رشد و زندگي نياز دارند. در ارتباط با غذا دادن بايد دقت كنيد كه دادن زياد غذا به آنها و ماندن آنها در ظرف باعث آلودگي آب شده و براي ماهي ها خطراتي به همراه خواهد داشت. سعي كنيد به مقدار بسيار بسيار كم، در سه نوبت غذايي همانند خودتان به آنها غذا دهيد و مقدار آن بايد به گونه اي باشد كه غذاي اضافي در آب نماند. دماي محيط بهترين دما براي زندگي اين ماهي ها از حدود 10 تا 25 درجه سانتيگراد مي باشد. دماي محيط هرگز نبايد به طور ناگهاني تغيير كند. اما تغيير تدريجي و ملايم دماي محيط يا آب براي آنها قابل تحمل مي باشد. نور ماهي هاي قرمز كوچك نيز همانند ساير حيوانات يا گياهان احتياج به نور خورشيد دارند. محل نگهداري آنها بايد به گونه اي باشد كه تغيير روز و شب در آن احساس شود. هرگز آنها را در زير نور مستقيم و شديد آفتاب قرار ندهيد. ساير شرايط ريختن شن يا ماسه كف ظرف مي تواند حس بودن در منزل را براي اين ماهي ها بيشتر كند. دقت كنيد كه بيش از دو يا سه سانتيمتر ارتفاع ماسه كف ظرف نباشد، چرا كه در غير اين صورت مي تواند محيط خوبي براي رشد خزه و باكتري ها باشد. همچنين بايد از ماسه ايي استفاده كنيد كه لبه هاي تيز نداشته باشد تا باعث زخمي شدن ماهي ها نشود. در اين رابطه هرگز از ماسه هاي رنگ شده استفاده نكنيد. بررسي رفتار ماهي حداقل روزي دو نوبت يك دقيقه اي به رفتار ماهي هاي خود توجه كنيد. به اين ترتيب مي توانيد حركت هاي غير معمول آنها تشخيص دهيد. در صورت بروز مشكل در رفتار آنها اگر علاقمند باشيد مي توانيد از متخصصين نگهداري ماهي براي درمان آنها مشورت بگيريد. اما مطمئن باشيد اگر موارد بالا را رعايت كنيد مشكل خاصي براي آنها پيش نخواهد آمد. |
||